Grecja idealny rejon do uprawiania żeglarstwa: wyspy zajmują 20% całej powierzchni, a długości linii brzegowej wynosi ponad 15000 kilometrów. Na ponad 3000 wysp tylko 167 jest zamieszkałych.
Sezon czarterowy jest długi i rozpoczyna się już w marcu, gdy temperatura powietrza wzrasta powyżej temperatury wody morskiej. W połowie maja pogoda stabilizuje się pod wpływem wyżu azorskiego i w lipcu i sierpniu temperatura osiąga swoje maksimum. Od przełomu października i listopada zaczynają nadciągać chłodne masy powietrza co powodujące destabilizowanie się pogody i zwiększenie opadów deszczu.
Dla żeglarzy pływanie po greckich wodach może być wyzwaniem - porty są niewielkie, a wejścia do nich nie zawsze łatwe. Jedynie na największych wyspach rozwinęła się infrastruktura turystyczna. Na innych wciąż można spotkać się z prawdziwą, tradycyjną grecką kulturą. Cumowanie w portach jest w zasadzie bezpłatne, ale ciężko tu znaleźć polery cumownicze, mooringi czy słupki z prądem i wodą na kei. Koszt tankowania wody - 8-10 euro.
Pogoda i wiatr w Grecji
Grecja w lecie jest niezwykle gorąca, na szczęście na morzu upał nie jest tak dokuczliwy, północny wiatr meltemi skutecznie chłodzi powietrze, a do wody jest zawsze blisko. Temperatura powietrza w okresie wakacji nie spada poniżej 25°C.
Suchy wiatr z turecką nazwą Meltemi, jest znany od tysięcy lat. W starożytności nazywano go Etesians od słowa etos - okresowy, lub Boreaszem. Meltemi zaczyna wiać w końcu czerwca lub na początku lipca, osiąga pełnię siły w lipcu, zamiera zaś w końcu września i na początku października. Meltemi w odróżnieniu od innych wiatrów zamierających w nocy jest wiatrem wielodniowym - może wiać nawet do dziesięciu dni. Zwykle wiatr budzi się popołudniem osiąga siłę do 3 - 4°B i ścicha zupełnie o zmierzchu, czasami jednak osiąga za dnia siłę 7 - 8°B. Dlatego, szczególnie w lipcu i w sierpniu, zdarzają się sytuacje, że uniemożliwia jachtom opuszczenie portu. Istotną cechą Meltemi jest jego chłodzące działanie - ważne szczególnie dla żeglarzy i plażowiczów. Wiatr ten poprawia znacznie widoczność na morzu oraz obniża wilgotność powietrza.
Morze Jońskie. W sezonie letnim (od początku maja do końca września) zwykle występują wiatr północno- zachodni. Zaczynaj wiać około południa i wieje z prędkością 3-4° Beauforta. Wycisza się z zachodem słońca. Czasami wiatr wschodni może pojawić się wczesnym rankiem wiejąc z siłą 2-3 Beauforta.
Zatoka Sarońska i Argolidzka. W tej części Meltemi nie wieje tak regularnie, jak na Cykladach, a w części półwyspu Methana i Poros jego siła słabnie. Jeżeli jednak Meltemi nie wieje, to możemy spodziewać się wiatru z południa o sile 2-3° Beauforta. Zatoka Sarońska i Argolidzka to idealne miejsce dla osób lubiących spokojniejsze żeglowanie, zwłaszcza w okresie lipca i sierpnia, kiedy to północny wiatr osiąga bardzo dużą siłę na Cykladach.
Temperatura w sezonie żeglarskim:
|
|
IV |
V |
VI |
VII |
VIII |
IX |
X |
|
Temperatura powietrza w ciągu dnia |
20 |
24 |
28 |
31 |
32 |
28 |
23 |
|
Temperatura powietrza nocą |
9 |
13 |
17 |
18 |
18 |
16 |
14 |
|
Temperatura wody |
16 |
18 |
21 |
23 |
25 |
23 |
21 |
Główne regiony to: Morze Jońskie, Zatoka Sarońska, Cyklady, Dodekanez.
Niektóre atrakcje na wyspach:
Epidavros - liczący ponad 2300 lat tutejszy antyczny teatr będący architektonicznym fenomenem. Każdy szept z proscenium jest dobrze słyszalny w dowolnym miejscu widowni.
Egina - wyspa jest stolicą orzeszków pistacjowych. Podaje się je w przeróżnych daniach i na różne sposoby.
Hydra - na wyspie panuje całkowity zakaz poruszania się jakimikolwiek pojazdami. Dlatego pocięta jest siecią pieszych szlaków, które prowadzą do zaskakujących miejsc z jedną wspólną cechą - zawsze znajdują się tam tawerny.
Mykonos - wyspa nazywana grecką Ibizą, ściąga przede wszystkim ceniących dobrą zabawę. Muzyka nie cichnie do rana
Delos: wyspa - muzeum, wielka archeologiczna odkrywka. Można tu obcować z antyczną historią, kłaniać się skrzydlatej Nike, stąpać po starożytnych mozaikach, a nawet udać się do wyroczni po przepowiednie. Wyspa znana jest też z tego, że narodził się tu Apollo oraz Artemida. Ciekawostką jest fakt, że nie można na niej pozostawać na noc.
Amorgos: wysepkę zamieszkuje niecałe 2000 osób. Jest ona polecana zwłaszcza dla
amatorów pieszych wędrówek. Znajduje się tutaj kilka ciekawych i uroczych
górskich ścieżek.
Amorgos nazywana jest "wyspą wielkiego błękitu". Jedną z ciekawszych
budowli, którą należy odwiedzić jest wykuty w pionowej skale Monastyr
Hozoviotissa.
Anafi - jak przystało na
ten region, jest ona również górzysta. Żyje tu raptem około 500 mieszkańców.
Mitologia podaje, że wyspę stworzona została przez Apollina. Dzisiaj Anafi
słynie z pięknych dzikich plaż.
Andros to jedna z największych wysp należących do archipelagu Cyklad. Słynie ona z urodzajnych pól, dlatego na każdym kroku spotkać tu można gaje oliwne, cytrusowe lub plantacje winogron.
Antiparos to wysepka licząca zaledwie 700 mieszkańców, a powierzchnia wynosi tylko 35 km2. Kiedyś spokojna, dzisiaj jest już trochę mocniej odwiedzana przez turystów, nadal jednak można znależć na niej oazy ciszy, spokoju i trochę dzikości. Główne miasto o takiej samej nazwie to bardzo sympatyczne miejsce. Obowiązuje w nim zakaz ruchu samochodowego. Największą atrakcją wyspy jest Jaskinia Antiparos, do której z miasta dostać się można autobusami kursującymi co pół godziny. Rozmiary jaskini to 95 m długości,30 m szerokości i 25 m wysokości. Była ona znana już w czasach starożytnych.
Folegandros jest małą wyspą na Morzu Egejskim. Na wyspie znajdują się liczne wysokie klify dochodzące nawet do 200 m(n.p.m), na jednym z takich klifów została zbudowana stolica wyspy Chora.
Giaros to kolejna niewielka śródziemnomorska wyspa
nazywana niedgyś w Grecji "wyspą diabelską", "wyspą
śmierci" lub też czasem "Bastylis". Nazwy te kojarzą się z
faktem, że w przeszłości w czasach bizantyjskich oraz rzymskich ta niegościnna
ziemia służyła jako więzienie, była też ważnym punktem dla piratów. Znajdowali
też na tej pustej ziemi swoje miejsce zbiegowie i wygnańcy z Rzymu.
Także w czasach współczesnych wysepka była miejscem zsyłek. W latach
sześćdziesiątych za rządów czarnych pułkowników osadzano na tej wyspie więźniów
politycznych.
Kuchnia grecka to typowa kuchnia śródziemnomorska, w której dominują świeże owoce, warzywa i owoce morza. Popularne składniki każdego z dań to oliwki, oliwa, jogurt, ser feta, a wszystko zakrapiane jest czerwonym winem. Posiłek to chwila celebrowana w każdej rodzinie, jest najważniejszą chwilą dnia, dlatego wspaniała atmosfera greckich restauracji i knajpek gościnnie zaprasza przechodniów do skorzystania z okazji do zjedzenie przysmaków greckiej kuchni.
Podajemy kilka
tradycyjnych nazw posiłków, aby swobodnie można było się poruszać w greckim
menu:
choriatiki - sałatka ze
świeżych ogórków, pomidorów, cebuli, ziół, kaparów, sera feta.
dolmathes - potrawa z
mielonego mięsa podawanego z ryżem zawinięta w liście winogron
ouzo zumezes -
mieszanina sera, chleba, kiełbasy, ośmiornic, ogórka, śledzia i cebulki
melitzanosalata -
specjalna pasta z bakłażana przyprawiona pachnącymi ziołami
Kuchnia grecka to jeszcze
wiele innych wyśmienitych potraw, świetną okazje do ich wypróbowania będziecie
mieli w każdej z greckich restauracji...
Propozycja trasy Ateny-Ateny na 2 tygodnie
Orientacyjna długość trasy 393 Mm
Podane liczby pomiędzy nazwami miejscowości, oznaczają przyblizone odległości między nimi podane w Mm.
ATENY - POROS(25) - KITHNOS (50) - SIROS (20) - PAROS (20) - NAXOS (15) - IOS (20) - SANTORINI ( 25) - FOLEGANDROS (25) - MILOS(20) - SIFNOS(20) - SERIFOS (15) - HYDRA (55) - EGINA (25) - ATENY (15)
Propozycja trasy Ateny-Ateny na 2 tygodnie
Orientacyjna długość trasy wynosi 267 Mm
Podane liczby pomiędzy nazwami miejscowości, oznaczają przyblizone odległości między nimi podane w Mm.
ATENY - POROS (29) - HYDRA (11) - SPETSES (15) - NAFPLION (23) - ASTROS (9) - LEONIDIO (18) - MONEMVASIA (31) - GERAKAS (8) - KIPARISI (13) - PORTO HELI (23) - ERMIONI (14) - EPIDAVROS (42) - EGINA (14) - ATENY (17)